(5)Lij miz boux doengzsaeh ndeu, de dawz geij coenz vah doiqdap haenx gaij guh vah ndeiriu:
“Cam: Mwngz bae gizlawz ma, hanh lae baenz yienghneix?
Dap: Gou bae ra dahyoux ma.
Cam: Ndaej lwi?
Dap: Duz maz fangz cungj mbouj ndaej.”
Dou dingq le bouxboux riu hwnjdaeuj. Seizhaenx, doengzhag dou miz mbangj nienzgeij hung lo, ngoenzngoenz naemj yienghlawz aeuyah vaiq di.Mboujliuh, bouxdaeuz ndaw danhvei rox dou yienghneix naemj le, couh dawz dou bae baebingz, naeuz dou mbouj yunghsim gunghcoz, engq mbouj yunghsim hag Sawcuengh. Doeklaeng, bouxdaeuz yienghneix gik ceiqheiq dou: Sou yunghsim hag Sawcuengh, gvaq geijcib bi le, sou bouxboux baenz canghfanhoiz、gyausou、cozgyah Sawcuengh……Vah bouxdaeuz haenx gangj ndaej deng raixcaix, dou dingzlai daengzlaeng baenz canghfanhoiz、gyausou dahraix, gou ndaej baenz boux cozgyah Sawcuengh Sawgun ndeu.
还有一个同事,他将对话改成搞笑的段子:
“问:你去哪里回,汗流成这样?
答:我去找女友回。
问:找到吗?
答:什么鬼都找不到。”
我们听了个个都笑起来。当年,同事中有的年纪较大,天天想着快点成家。然而,单位领导知道后,却将大家叫去教育了一通,说年轻人该花心思在工作上,认真学好民族文字。末了,领导给我们鼓劲道:只要你们认真学习,几十年后就会成为民族文字翻译家、教授、作家……领导还真有远见,后来我们当中真有人成了民族文字翻译家,有人成了教授,而我也成了双语作家。